Achterflap
York, 1899. Als de door de schulden geplaagde Evelyn Seaton bij de afgelegen boekwinkel als assistente solliciteert, is ze vastbesloten haar verleden verborgen te houden. Maar ze is niet de enige kandidaat. Haar concurrent is William Morton, een charmante maar raadselachtige schrijver met zijn eigen geheimen.
Wanneer de eigenaar hen uitdaagt om zoveel mogelijk boeken te verkopen, ontbrandt er een felle rivaliteit. Terwijl Evelyn en William strijden om te mogen blijven, begint hun vijandschap langzaam te kantelen. Maar kan Evelyn haar geheim bij William kwijt.
"Waarom zou u een boekwinkel in lopen, als u niet wist welk boek u wilde hebben?"
Lezen?
De boekwinkel van verloren verhalen is, zonder meer, een mooi boek. Het leest vlot en het verhaal zit vol met geheimen, twijfels bij de hoofdpersonages en 19e-eeuwse logica. Als je houdt van dit soort verhalen, is het heerlijk om te lezen.
Voor mezelf was het verhaal misschien iets te eenvoudig en voorspelbaar. Het is zeker een echt feelgood-boek, maar je weet eigenlijk op voorhand al hoe het zal verlopen en eindigen. Het mocht iets meer diepgang bevatten en verrassender uitpakken, wat mij betreft.
Wat ik wel echt top vond aan het boek, was de sfeerschepping in de boekwinkel van de lantaarnopsteker. Alleen de naam roept al een bepaald beeld op, maar ook de omschrijving van de binnenkant deed me wegdromen van Harry Potter-stijl bibliotheken. Hier mocht de auteur gerust wat meer gebruik van hebben gemaakt. En dan had ik als titel ook "De boekwinkel van de lantaarnopsteker" genoemd.
Kort samengevat: mooi boek, maar er zat volgens mij meer in.